Beethoven
Ojciec i dziadek Ludwiga van Beethovena byli muzykami, toteż nic dziwnego, że poszedł on w ich ślady. Zaczął uczyć się gry na skrzypcach i na fortepianie w wieku 5 lat, a mając lat 8, dawał już koncerty przed publicznością. Życie rodzinne Beethovena nie było zbyt szczęśliwe. Matka zmarła, gdy miał 16 lat, a ojciec popadł w alkoholizm. Miody Ludwig musiał więc zaopiekować się dwoma młodszymi braćmi, zastępując im oboje rodziców. Po śmierci ojca zabrał ich do Wiednia i tam zaczął próbować swych sił jako muzyk. Pozyskał wpływowych przyjaciół w kręgach arystokracji i wkrótce stał się modnym i wziętym pianistą oraz nauczycielem muzyki. Nie miał jednak łatwego charakteru, wykazywał za dużą niezależność, nie dbał o formy towarzyskie i dobre maniery, wskutek czego wydawał się nieokrzesany i często zrażał sobie ludzi. Niemniej wczesne lata spędzone w Wiedniu były szczęśliwym okresem w jego życiu. Niestety, w 1798 r., mając zaledwie 28 lat, Beethoven zaczął tracić słuch. Z początku nie chciał, by ktokolwiek - nawet najlepsi przyjaciele - dowiedzieli się o jego tragedii.