Charlie Chaplin
Matka Chaplina występowała w londyńskim musicalu. Charlie zaczął jej towarzyszyć w występach już jako pięciolatek. Kiedy zachorowała, oddano go do sierocińca. Odniósłszy pewne sukcesy sceniczne jako nastolatek, w 1910 r. wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Cztery lata później zaczął pojawiać się w filmach i wkrótce stał się ulubieńcem kinowej publiczności. Stworzył słynną postać z wąsikiem, w meloniku, w workowatych spodniach i z laseczką. Później sam pisał scenariusze i reżyserował własne filmy, a w 1919 r. wraz z innymi aktorami i reżyserami założył wytwórnię filmową United Artists. W swych najsłynniejszych filmach, takich jak Brzdąc (1920) czy Gorączka złota (1925), Chaplin grał rolę smutnego, małego włóczęgi, poniżanego, wyśmiewanego przez silnych brutali. Zawsze jednak udawało mu się ich przechytrzyć, zawsze też stawał w obronie słabszych i biedniejszych. Dzięki tym filmom stał się uwielbianym komikiem epoki kina niemego.